Lech Zondek 

Polski emigrant, ktory jako ochotnik wyjechal do Afganistanu. Zginal w 1985 r. 

Majac 26 lat, w roku 1978 zostaje przyjety na psychologie na Uniwersytecie Warszawskim, po roku przenosi sie na resocjalizacje. Korzystajac z ulatwien paszportowych wyjezdza do Wiednia, gdzie ubiega sie o wize emigracyjna do Australii

Jest to pierwszy etap jego dlugofalowego planu, którego ostatecznym celem ma byc walka przeciwko Zwiazkowi Radzieckiemu w Afganistanie.

Po pieciu miesiacach pobytu w obozie dla uchodzców w Traiskirchen wyjezdza w koncu do Australii. Tam dowiaduje sie o wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. 

Kolejnym punktem jego planu jest uzyskanie paszportu australijskiego, który ulatwilby mu podrózowanie po swiecie. W ciagu trzech lat oczekiwania na ów dokument wszechstronnie szkoli sie i przygotowuje do wyjazdu na wojne. Podejmuje takze próby wstapienia do australijskiej armii. 

Na zycie i na planowana wyprawe zarabia mordercza praca w kopalni rudy zelaza na pustyni. Za pierwsze zarobione pieniadze kupuje motocykl i karabin z luneta. Trenuje walki wschodnie, zostaje czlonkiem elitarnego "Australian Pistol Club". 

Wstepuje takze na uniwersytet w Melbourne, gdzie studiuje nauki polityczne. Aktywnie dziala w Konfederacji Wolnych Polaków, wspólpracuje równiez z organizacjami afganskimi dzialajacymi w Australii i dzieki nim nawiazuje pierwsze kontakty z Mudzachedinami. W roku 1983 na szesc miesiecy wyjezdza do Eucla, pustynnej osady zamieszkanej przez aborygenów. 

Tam zglebia tajniki przetrwania w trudnych warunkach. 29 maja otrzymuje upragniony paszport australijski. 16 czerwca jest juz na pokladzie samolotu, który leci do Pakistanu. 

W ciagu nastepnego roku jego baza bedzie "Khyber Hotel" w przygranicznym Peshwar. Stad trzykrotnie przedostaje sie na teren objetego wojna Afganistanu. Walczy w czapce z orzelkiem w koronie. 

Aby przyblizyc swiatu sprawe afganska, ale równiez by zdobyc srodki na utrzymanie, fotografuje i nadaje korespondencje radiowe dla "Glosu Ameryki". W lipcu 1985 roku wraz z grupa instruktorów wojskowych udaje sie da afganskiej czesci Nuristanu. 

5 lipca w dolinie Borgi Matal koledzy odnajduja cialo Lecha Zondka, który dzien wczesniej samotnie oddalil sie od obozu. Zostaje pochowany, a na grobie przyjaciele stawiaja krzyz z napisem "Lech Zondek - polish soldier". 

Lech Zondek pozostawil po sobie bardzo bogata korespondencje - od kartki wyslanej do matki tuz po przybyciu do Wiednia, do listu do przyjaciela pisanego na kilka dni przed smiercia. 

Regularnie wysylane najblizszym listy zawieraja niezwykle barwne, a czesto i dramatyczne opisy zycia w obozie dla uchodzców pod Wiedniem, pracy w pustynnej kopalni, polowan w Zachodniej Australii i codziennego obcowania i walki z mudzahedinami.